De 74-jarige Aafke Zoer en haar man verhuisden naar een verpleeghuis in de tuin van hun jongste dochter en schoonzoon, drie jaar nadat bij hem de ziekte van Alzheimer was vastgesteld. Zoer omschreef de regeling als een geschenk uit de hemel en zei dat de ziekte zwaarder was voor de mensen om hem heen dan voor hemzelf.