Peggy en Gerry zijn vrijwilligers in het Elkerliek ziekenhuis in Helmond, waar ze patiënten in hun laatste levensdagen gezelschap houden. Ze doen dat wanneer de buren van patiënten enkele uren rust nodig hebben en bieden aanwezigheid en troost tijdens de laatste levensfase.

Peggy vertelde dat ze haar hand op het voorhoofd van een stervende vrouw legde en haar een goede reis wenste. Ze zei dat een man een mens blijft, ook als hij stervende is.