Piet Smolders schreef een ode aan de zon en blikte terug op een zomer die met de komst van de herfst ten einde was gekomen. Hij omschreef die als een uitzonderlijke zomer, met maximumtemperaturen tot 40 graden, die voor veel mensen mogelijk te veel was, en stelde dat de zon een beslissende invloed heeft op het menselijk bestaan.