Israëliërs in Nederland werden beschreven als mensen die steeds vaker van het sociale leven worden uitgesloten, onder meer door taalscholen, yogaclubs en schaaktoernooien. Volgens de beschrijving konden zij vanwege hun Israëlische afkomst worden uitgesloten, ook wanneer zij genuanceerde opvattingen over de situatie in Gaza uitten. Daarbij werden vragen gesteld over hoeveel afstand individuen van hun regering zouden moeten nemen en wie daarover zou moeten oordelen.