Diana Adams-Kalf (46) uit Heerde wordt beschreven als iemand die ook aan het einde van haar leven aandacht voor anderen bleef hebben. Door haar ziekte kon ze niet meer eten en had ze hevige pijn, maar ze bleef verjaardagen onthouden en liet soms een cadeau voor haar verzorger achter.

Ze wordt omschreven als iemand die met veel pijn leefde en anderen toch licht bracht. Meer over haar huidige toestand wordt niet vermeld.