Het Nederlandse kabinet heeft besloten een vergoeding toe te kennen aan weduwen en weduwnaars van ambtenaren en militairen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) dienden. De betaling vormt een aanvulling op een regeling uit 2015, waarbij nog levende KNIL-militairen en ambtenaren 25.000 euro ontvingen voor achterstallige oorlogssalarissen. Veel rechthebbenden op de nieuwe vergoeding zijn inmiddels overleden, waardoor hun families de betaling ontvangen.

Josée van Haaren zei dat haar overleden moeder recht had op de vergoeding vanwege haar echtgenoot Bernardus Joseph van Gardingen, die in 1938 bij het KNIL ging. Hij werd in Nederlands-Indië gevangengenomen, in Singapore opgesloten en tewerkgesteld aan de Birma-spoorweg, waarna hij na de oorlog naar Nederland terugkeerde. Van Haaren zei dat de vergoeding vooral symbolisch aanvoelde omdat haar beide ouders waren overleden en veel betrokkenen niet meer in leven waren.