Anne Meuwissen zei dat haar eerste gedachte toen Joël (23) haar twee maanden eerder ten huwelijk vroeg, was dat hij nog steeds voor haar koos. Ze zei dat haar tics de afgelopen jaren steeds heviger waren geworden, maar dat Joël bij haar was gebleven.

Anne zei dat leven met het syndroom van Gilles de la Tourette meer inhield dan af en toe een tic en dat ze zich soms gevangen voelde in haar eigen lichaam. Ze zei ook dat Joël haar zag, en niet haar tourette, zelfs wanneer ze in haar trouwjurk schreeuwend naar het altaar liep.