Vermeende afstand tussen renners en coaches bij Picnic-PostNL
◆1 bron
Onderzoek van NOS Sport en het wielerplatform In De Waaier meldde dat de relatie tussen renners en coaches bij Picnic-PostNL sterk hiërarchisch was en bijdroeg aan een angstcultuur. Verschillende betrokkenen zeiden dat de teamleiding een top-downstructuur had gecreëerd waarin renners vooral geacht werden instructies op te volgen. Voormalig trainer Adriaan Helmandel schreef die aanpak toe aan teammanager Iwan Spekenbrink, die hem volgens hem vertelde dat de renner na informatie van de coach alleen nog hoefde te trappen. Een voormalig staflid zei dat kritiek werd opgevat als een aanval op de filosofie van het team. Voormalig renner Martijn Tusveld was bang om zich uit te spreken nadat hij kritiek had geuit op de tactiek en kreeg later te maken met depressieve klachten.
De coaches Louis Delahaye en Jeroen Otter zeiden dat de toenemende nadruk op data ertoe had geleid dat de menselijke kant van sporters over het hoofd werd gezien. Volgens hen moesten metingen in hun context worden geïnterpreteerd en waren open communicatie en vertrouwen tussen renners en staf essentieel. Delahaye zei dat coaches sporters moesten helpen om zelfstandig beslissingen te nemen. Otter noemde de samenwerking tussen sporter, coach en staf de basis voor prestaties.